Другі плед

    Апошнюю рэч звязала восенню 2018 года, гэта быў Плед "Пяшчотная калючка". Не магу паверыць, што так даўно не трымала кручок у руках. У такім хуткім тэмпе жыцця, вязанне стала раскошай. Падлічыла, што звязаць новы плед змагу толькі ў навагоднія святы, а потым у мяне замовы, дабрачынны аўкцыён і іншыя планы, таму нават у навагодюю ноч я вязала )))

    Прадбачу пытанне, а што не так са старым пледам? Чаму раптам спатрэбіўся другі? Усё з ім было добра, але ён быў квадратны, а значыць нязручны ))). Цяпер іншая справа, мне падабаецца і памер, і колер, і яго ўзор. Вось толькі ў параўнанні з гэтым, ружовы плед здаецца быў мяккі і пяшчотны нібыта пузіка ў коціка. Спадзяюся, што пакуль новы і  з цягам часу памякчэе яшчэ.

     Дадала схему, па якой вязала, можа каму спатрэбіцца, шукаць не трэба будзе.

Плед "Пяшчотная калючка" )))

Першы мой плед і першая такая вялікая рэч, якую вязала. Атрымаўся штосьці каля 150*150 см. Ніткі гэтыя купляла мая мама яшчэ можа у 90-ыя, калі быў страшэнны дэфіцыт. 100% воўна, колер брудна-ружовы і калючыя нібы шыпшына.

Спачатку вязаць з іх спрабавала мая цётка, потым я.  Ну вось нарэшце яшчэ адзін даўгавяз скончаны. І звязаўся плед вельмі хутка, бо ўзор зусім просты.

Навошта атласныя стужкі ў пледах не вельмі разумею, але і не супраць іх, чаму б і не...  

Стужку ўцягнула толькі для фотаздымкаў, так для гісторыі і шмат каму гэты варыянт спадабаўся больш.

Коціку таксама вельмі пледык спадабаўся )))

Пеналы

Нашыла пеналаў. На замову трэба было пашыць адзін, што ў зорачкі. Але ж так не хацелася даставаць машынку дзеля адной касметычкі. Гэта ж як выкаціць пепелац (хто ў тэме, той зразумее). 

 

Прыладкавала карункі, што некалі навязала. Так была задаволена, што пазбавілася ад іх, а цяпер ужо думаю, што трэба яшчэ навязаць ))) 

Першы раз атрымаліся сапраўдныя пеналы. Ружовы прапанавала ў якасці лота на дабрачынны аўкцыён. 

 

 

Пра маё вязанне

Шыццё з усіх відаў рукадзелля больш іншых прыносіць мне асалоду, але мне вельмі цяжка пачаць новы працэс, а яшчэ цяжэй яго скончыць ))) Тут трэба  чакаць натхнення. А дачакалася - хавайцеся. Усе мае скрыні з тканінамі і рознымі прыладамі нібыта падрываюцца, і пакой раўнамерна пакрываецца іх рознакаляровым змесцівам. Потым гэта ўсё паступова вяртаецца на месцы, а на наступны дзень усё зноў падрываецца, нібы гранату хто кінуў. 

У працэсе ж вязання, такога вар'яцтва няма. Можна ўтульненька захутацца ў плед, уключыць серыял ці аўдыякнігу і сядзець. Калі вяжаш, не трэба ўвесь час кудысьці падскокваць, перамяшчацца і штосьці шукаць: нажніцы, мел, лінейку, зноў нажніцы, бясконца бегаць паміж машынкай і прасавальнай дошкай, а ў кватэры чысціня і спакой. 

Размаўляць са мной у час вязання складана. Гэта выглядае прыкладна так: "Сёння тэлефанавала мама... адзін, два, тры, чатыры, пяць... пыталася, калі мы ... адзін, два, тры..." І сварыцца не атрымоўваецца, бо пакуль палічу, ужо і не важна. Так што, усім раю ))))

Чарговы набор касметычка + вокладка

А ў мяне ўсё ніяк не скончыцца касметычкавы перыяд )))Тканіны нейк самі падабраліся, злажыліся, а ідэя што пашыць так і не нарадзілася. Таму вось... зноў касметычка.

Вот оно какое наше лето...

Гэта лета зусім нешта няласкавае... і гэта яшчэ мякка сказана )))

таму сёння раніцай зрабіла такія фотаздымкі, тым больш звязаліся кошычкі для працоўнага кутка, ёсць хоць што паказаць.

А яшчэ патрэбна было нейк захаваць у памяці гэтыя званочкі ))) Так прыемна атрымоўваць вось такія простыя і мілыя знакі ўвагі ад любімага чалавека, а колькасць намаганняў прыкладзеных, каб іх данесці і прывезці, робяць іх неверагодна каштоўнымі.

Дзякую ўсім за каментарыі, чакаю кожнага слова, таму вельмі сорамна, што не магу адказваць. Хутка ўжо скончыцца гэтае вар'яцтва, звязанае з дэнамінацыяй і ЭСЧФ і я буду на рабоце займацца сапраўднай справай - наведваць вашыя блогі і каментаваць паведамленні )))

Ажурныя кошычкі

Убачыла ў інтэрнэт-краме падобныя кошычкі, вельмі спадабаліся, але іх кошт зусім не спадабаўся )))  

Сурвэтка № 3

 

Калі у мяне прападае натхненне і здаецца, што крэатыў, творчасць - гэта не пра мяне, калі ўзнікае неабходнасць пераключыцца, я вяжу  сурвэткі. Гэта сапраўдны адпачынак, а што, думаць не трэба, крэатыву ніякага, вяжы сабе па схеме, можна нават фільм паглядзець і сумленне не будзе мучыць за марна патрачаны час))). А галоўнае гэта займае адзін-два вечары. 

Схема ТУТ

Дашываю хвасты.

Памятаеце, паказвала тут свой недарэчны чахол на машынку. Дык вось, нарэшце, дашыўся кошычак і прыдумала, што зрабіць з апошняга кавалка (Лера, дзякуй!) На касметычку ці пенал гэты кавалачак вельмі добра падыходзіў.

Сурвэтка № 2

У мяне зноў сурвэтка. Схема знайшлася ТУТ. Блакаванне выпадкова зрабіла інакш, таму яна трошкі адрозніваецца ад арыгінала.

Пабегла працаваць, у наступны раз абяцаю, словаў будзе больш )))

Сурвэтка

Сурвэтка звязалася маме, замест нейкай недарэчнай фіялетавай, зусім палінялай, якую я звязала яшчэ ў школе. Можа хоць зараз яна выкіне гэтае страхоцце )))

Чахол для кручкоў.

Дзякуй, Насцёна, разам з табою чахольчык пашыўся хутка і з вялікім задавальненнем!

А так выглядае мая вясна  )))

Пра кветкі, сурвэтку і печыва.

 

 На выходныя ездзілі на р. Вілію. Вырашылі адпачнуць пасіўна - без байдаркі (шмат месца займае і клопату з ёй) і пашкадавалі. Можна было браць, пасля дажджоў рэчка шырокая, павольная. Мясціны вельмі прыгожыя. Уздоўж бярагоў зацвілі ірысы, час ад часу вецер прыносіў проста неверагодны водар чаромхі, а як спявалі птушкі і жабы, словамі не перадаць )))

   Ноччу абяцалі метэарытны дождж, але ніводнай знічкі я так і не дачакалася і сваё жаданне так і не загадала...

     Звычайна я бяру з сабою кнігу, але ў гэты раз вырашыла паспрабаваць пасамаробнічаць. Вышываць пакуль не магу, таму мне засталося толькі ўзяцць вязанне. Першы раз вязала без схемы, думала, што не адолею гэтую сурвэтку, але ўсё дастаткова зразумела, вельмі дапамог малюнак гатовай сурвэткі.

   Вязала з бавоўны №10 натуральнага колеру, кручком 1,6. Пасля прання і прасавання сурвэтка атрымалася 24см (у іншых яна атрымалася большага памеру). Схему і апісанне ўзяла ТУТ. 

    А яшчэ хачу падзякаваць Вольгу за рацэпт пячэння. Гатуецца вельмі проста і хутка, а водар і смак такі, што яно ледзь дажыло да фотаздымкі.